Witaj na WOOFLA.pl!

ludzikSerwis woofla.pl opiera się na współpracy osób zainteresowanych szeroko pojętą tematyką języków obcych. Piszemy dla wszystkich tych, dla których języki obce stanowią większą lub mniejszą część codzienności. Zależy nam na popularyzacji wiedzy z tej dziedziny w sposób przystępny zarówno dla profesjonalistów, jak i kompletnych laików.

AKTUALNOŚCI:

omcov


NAJNOWSZE WPISY:

Przyjemne z pożytecznym, czyli jak czytać i nie polec | Łukasz Molęda

czytac_1

Często można usłyszeć pogląd, że czytanie w języku obcym jest świetnym sposobem rozwoju słownictwa. Pozostaje jednak dylemat, jak to robić, aby nie męczyć się niepotrzebnie nad zrozumieniem, tracąc przy okazji przyjemność płynącą z obcowania z ciekawą książką lub artykułem. Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta, ale w praktyce sprowadza się ona do zadbania o to, aby rzadkie przerywanie lektury było stawiane zawsze na pierwszym miejscu. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Mity i fakty o angielskiej mowie | Wojciech Zając

faktymityangW ostatnim artykule (właśnie tu) pisałem o tym, jak korzystać z różnych zagadnień angielskiej gramatyki i nie zgubić się w ich labiryncie. W dalszym ciągu mam jednak wrażenie, że mowa ta mimo swojej popularności pozostaje w sferze mitycznego stworu, o którym niewiele wiadomo. Dlatego też spróbuję dostarczyć odpowiedzi na kilka zasłyszanych ogólnie mitów. Angielski jest używany globalnie: zdecydowanie tak.O języku tym mówi się, że jest mową współczesnego świata. Ma on ogromny wpływ na inne języki, jak i również na sposób formowania się różnych trendów. Jest też jednym z elementów, które czynią nas społeczeństwem globalnym. Ale z czego to tak naprawdę wynika? >> PRZEJDŹ DO WPISU


Poligloci – jak oni to robią? | Izabela Grunowska

poliglociPoligloci i ich umiejętności to temat kontrowersyjny. Wśród osób uczących się języków wzbudzają skrajne emocje: podziw, niedowierzanie, zdumienie, zazdrość. Nie jest łatwo jednoznacznie określić, czy znajomość kilku(nastu/dziesięciu!) języków zawdzięczają wyłącznie własnej ciężkiej pracy, czy też jest to raczej swego rodzaju talent. Dla wielu są osobami godnymi naśladowania; wydaje się, że skoro oni mogą tyle osiągnąć, to każdy inny śmiertelnik również. Inni jednak patrzą na poliglotów z dużym dystansem czy wręcz nieufnością. A jak jest naprawdę? >> PRZEJDŹ DO WPISU


Przykład języka zagrożonego – czyli po co mi ten szorski? | Jolanta Piaseczna

turkijskie_na_woofli5W pierwszym wpisie o różnorodności języków turkijskich wspominałam o tych narodach i językach, które z powodu małej liczebności i braku jakiejkolwiek autonomii – nie mówiąc już o własnym państwie – są bardzo mało znane na arenie międzynarodowej (użyłam tam nawet sformułowania „prawie niewidoczne”). Dziś chciałabym się zatrzymać przy jednym z nich, na którym skupiałam swoją uwagę przez ostatnie pół roku. Mam na myśli język szorski. Z wymienionych wyżej powodów nazwa tego języka z pewnością nie mówi Czytelnikom zbyt wiele. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Jałta nad Morzem Azowskim i turkijski język Greków – czyli kilka słów o mniejszości greckiej na Ukrainie | Ksenia Prądzyńska

grecyukrainaLudność Ukrainy charakteryzuje się dość znaczną różnorodnością etniczną i językową. W swoich kolejnych artykułach postaram się przybliżyć czytelnikom niektóre z mniejszości narodowych i językowych, zamieszkujących ten kraj. Zacznę dziś od Greków, ponieważ mieszkam w regionie, w którym stanowią oni sporą i dobrze zorganizowaną mniejszość, a od września 2015 roku studiuję filologię nowogrecką na Mariupolskim Uniwersytecie Państwowym, który jako jedyny uniwersytet w Europie (poza Grecją i Cyprem rzecz jasna) posiada odrębny Wydział Filologii Greckiej. W Mariupolu – mieście stanowiącym największe skupisko Greków na Ukrainie, działa również grecki konsulat, kilka greckich organizacji kulturalnych… Na pierwszy rzut oka wszystko to wygląda logicznie: region z dużą mniejszością grecką, organizacje pozarządowe i uczelnia dbające o zachowanie języka i kultury tej mniejszości… Ale czy na pewno? Okazuje się, że w rzeczywistości jest to o wiele bardziej skomplikowane. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Wstęp do IPA i australijska odmiana języka angielskiego, cz. II | Jakub Groncki

ipaiaustralijskiJuż po napisaniu pierwszej części artykułu o IPA dotarło do mnie, że żadne z opisywanych przeze mnie zagadnień nie grało w tamtym tekście pierwszych skrzypiec. I dobrze. Tym sposobem śmielej zaprosić mogę wszystkich czytelników, którzy zapoznali się z poprzednim artykułem, na pogłębienie swojej wiedzy o fonologii i fonetyce. Śmielej z tego powodu, że po lekturze części pierwszej powinno mieć się w głowie jakiś ogólny zarys tego, jak IPA wygląda, jakie są rodzaje transkrypcji, jak transkrybować proste słowa, oznaczać iloczas i akcent. W części drugiej na zainteresowanych czeka sporo informacji o szczegółach transkrypcji i jednocześnie szczegółach Międzynarodowego Alfabetu Fonetycznego, ale nie tylko: właściwie nastąpi wyjście poza typowe how-to, zostaną bowiem zaprezentowane zagadnienia ściślej związane z fonetyką, z dialektologią i szczyptą innych rzeczy. Do tego bonus w postaci krótkiego ustępu o chyba najbardziej egzotycznych ze wszystkich dźwięków świata i voilà – przed Wami najbardziej hermetyczny tekst miesiąca! >> PRZEJDŹ DO WPISU


[MN35] Drugie urodziny Woofli | Michał Nowacki

urodzinyZ radością przypominamy, że 13 października minęły dokładnie dwa lata od opublikowania pierwszego artykułu na portalu Woofla.pl, wzniesionego na fundamentach bloga „Świat Języków Obcych", założonego jedenastego lipca 2010 r. przez Karola Cyprowskiego. Przede wszystkim chciałbym podziękować wszystkim Czytelnikom za komentarze i pytania (zwłaszcza te, swoją głębią wykraczające poza ostre objawy nadmiaru wolnego czasu w stylu: „a dlaczego w 58 zdaniu jest spacja przed dwukropkiem?!"). Portal swoje istnienie zawdzięcza w pełni charytatywnej działalności autorów, którym w tym miejscu składam wyrazy uznania za ich zaangażowanie, niezłomność, pasję, wiedzę i bogate doświadczenia, którymi, pro publico bono, pragnęli dzielić się z Czytelnikami, kosztem swojego czasu wolnego. Dzięki nim baza dostępnych na Woofli artykułów rozrosła się do 300 pozycji. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Literatura francuska – klasyka powieści, część 1 | Marlena Sikora

francuskalitDzisiaj chciałabym się podzielić z Wami moimi ulubionymi powieściami z literatury francuskiej. Każdy, kto wybrał studia filologiczne spotyka się z przedmiotem o nazwie literatura. Jedni bardzo go lubią, dla innych to strata czasu. Jeśli chodzi o moje zdanie w tej kwestii, to uważam, że nic tak bardzo nie zbliża nas do kultury danego kraju jak jego literatura. Właśnie w utworach poruszane są ważne kwestie społeczne i polityczne dla danego narodu, ponadto duży nacisk kładziony jest na wydarzenia historyczne. Szkoda, że wiele osób podchodzi do tego przedmiotu tak bardzo lekceważąco, bo jeszcze raz podkreślam, że język pisany to bogactwo informacji kulturowych. Oczywiście nie można nikogo do czytania zmusić, ale proszę, chociaż spróbujcie, i niech Was nie przeraża liczba stron. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Francuskojęzyczne gazety, portale informacyjne oraz stacje radiowe | Agnieszka Łyś

lemondeZainspirowana artykułami Karola dotyczącymi mediów rosyjskojęzycznych i niemieckojęzycznych, postanowiłam stworzyć przegląd mediów frankofońskich. Dzięki internetowi ich wybór jest naprawdę szeroki. Osobiście najchętniej sięgam do Le Monde. Ów centrolewicowy francuski dziennik ukazuje się nieprzerwanie od 1944 roku. Jak sam tytuł wskazuje, można tam znaleźć wiadomości nie tylko z Francji, ale z całego świata. Część artykułów na stronie internetowej dziennika jest dostępna tylko dla osób, które mają wykupiony abonament, jednak nawet bez niego da się tam znaleźć wiele ciekawych informacji. >> PRZEJDŹ DO WPISU


O co chodzi z tym Duolingo? | Łukasz Molęda

duolingologoDuolingo jest platformą edukacyjną online stworzoną w celu dostarczania darmowych kursów językowych. Przez wielu jest uważana za lepszą od konkurencyjnego Rosetta Stone, choć paradoksalnie widać, że była ona dla niego źródłem inspiracji. Niewielu ludzi jest jednak świadomych tego, że pod przykrywką nowoczesnego kursu opartego na idei gamifikacji kryją się techniki mające znacznie starsze pochodzenie. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Na początku była łacina | Jakub Kubka

lacinaChcąc rozmawiać o języku włoskim, nie sposób uniknąć tematu jego pochodzenia. Na pytanie, skąd pochodzi, większość ludzi odpowie, że wprost od łaciny oraz że jest językiem romańskim. To wszystko prawda. Jednak na pytanie, skąd pochodzą języki romańskie, odpowiedź będzie sprawiać trudności. Otóż języki romańskie należą do podrodziny języków indoeuropejskich, które sklasyfikowano dopiero w XIX w., jako języki italskie. Te z kolei dzielą się na języki oskijsko-umbryjskie (języki: oskijski i umbryjski – oba języki wymarłe) oraz języki latynofaliskie (faliski – wymarły i łacina – język dawny, ale nadal zachowany w liturgii, tekstach religijnych i naukowych). W każdym razie języki italskie zniknęły bezpowrotnie między II w. p.n.e. a I w. n.e. Pozostała tylko łacina. >> PRZEJDŹ DO WPISU


Jak mówić po angielsku i się nie pogubić? | Wojciech Zając

angielski_1Wiele zostało już powiedziane na temat angielskiej gramatyki. Pojawiały się różne zdania: łatwa, trudna, dziwna, irytująca, całkiem spoko. Te opinie powtarzają się wkoło, ale w dalszym ciągu istnieją „problemy”, które pozostają niewytłumaczone lub ich wyjaśnienie jest nieprzejrzyste. Dlatego po dwóch artykułach o języku polskim zdecydowałem się napisać coś, co, mam nadzieję, rozjaśni obraz (pozornie, naprawdę) problematycznych zagadnień. >> PRZEJDŹ DO WPISU


STARSZE

twitter